IN MEMORIAM TOON

Mijn doden wonen in een stad
waar geen ooit wat te zoeken had.
Ik krijg wel eens een ansichtkaart,
onthecht word ik dan aangestaard.

De achterkant is onbeschreven,
dat blijft mij trouwens om het even.
Ik heb hun stemmen op mijn schijf,
soms hoor ik die als ik laat opblijf.

Een enkeling mailt om asiel,
draagt nog een arm onder zijn ziel,
maar vindt bij mij een dovemansoor.

Ik ben daar namelijk niet voor:
woon ik straks zelf in die stad,
ik wil zeker dat ik Toon daar had.

 

 

Allerzielen, 2007